Logo thuisintwente.nl


Foto:

Column Alice Plekkenpol: Afval

  Column

Column Alice Plekkenpol

Het was zo’n typisch geval van nét wel of nét niet, dat zag je meteen. De man stond met een pasje en een afvalzak onhandig te klungelen bij een ondergrondse vuilcontainer. De klep ging open, maar de zak ging er niet door. Even duwen, even wrikken en jawel, daar scheurde het ding open. Een deel van de inhoud viel op straat. Nu ben ik doorgaans best genegen iemand in nood een helpende hand toe te steken, maar nu hield ik ze liever in mijn jaszakken. Tussen het minder definieerbare afval ontwaarde ik koffiecups, inlegkruisjes en volgesnotterde papieren zakdoekjes. Die lagen voor de container en de man keek er naar. Ook hij had geen zin de zooi bij elkaar te rapen. Hij spiedde snel om zich heen, duwde het restant van de zak naar binnen en liep weg.


Een gescheurde restafvalzak is mijn grootste nachtmerrie. In Enschede gaat het gerucht dat de gemeente wil dat we ons restafval straks zelf wegbrengen. Daar moet ik echt niet aan denken. Plastic afval, prima. Die zakken wegen zo weinig dat je ze met een pink kunt optillen. Even naar een oranje verzamelcontainer fietsen is geen enkel punt.

'Een gescheurde afvalzak is mijn grootste nachtmerrie'


Maar restafval is een ander verhaal. Dat is vies en weegt veel meer. En er zit ‘clandestien’ spul tussen waarvan ik niet weet waar ik het anders moet laten. Wat doe je met een versleten tandenborstel? Wel plastic, maar geen verpakking. En voor een kleine, kapotte wekkerradio rij ik niet helemaal naar een milieustraat. Ook die gaat in de grijze bak. Zonder batterijen, dat dan wel weer.

Ik voel me beslist niet bezwaard, want ik heb altijd al een gezonde argwaan gehad als het gaat om afvalscheiding. Ooit was ik beroepshalve aanwezig bij de plaatsing van de eerste glasbak in Enschede. Bovengronds drie openingen voor wit, groen en bruin glas, ondergronds een grote bak waar alles bij elkaar kwam. Zelfs anno 2020 blijkt van al dat keurig gescheiden plastic een flink deel niet herbruikbaar.

Inmiddels zijn de geruchten over een wijzigend afvalsysteem zo hardnekkig, dat veel Enschedeërs de gratis plastic zakken hamsteren. Want ze worden natuurlijk voor diverse doeleinden gebruikt. Supermarkten geven ze nu alleen nog maar op verzoek en gerantsoeneerd af.

De gemeente hoopt hiermee kosten te besparen. Dat begrijp ik niet helemaal. Terwijl iedereen gestimuleerd wordt zo weinig mogelijk restafval aan te bieden (mijn grijze container stond vorig jaar slechts drie keer aan straat), worden die bakken wel elke twee weken geleegd. Waarom niet een keer per maand, of liever eens per twee maanden? Daar kan het gros van de burgers goed mee uit de voeten. Het scheelt bovendien veel personeelskosten en co2-uitstoot.


Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden