Logo thuisintwente.nl


Foto:

Column Rick Escher: De Nul

  Column

Vroeger ging ik elk weekend uit. Naar Groothuis bijvoorbeeld, of 't Pleintje. Veel van mijn vrienden gingen naar Groothuis en dan ga je mee. Maar het liefst ging ik naar 074, of De Nul. Daar paste de muziek beter in mijn straatje.

Vorige week zaterdag was er een reünie. Jawel mensen, alweer een reünie! Die begon al om 21.00 uur want de bezoekers van toen zijn ook geen 22 meer. Toen ik binnen kwam was het al behoorlijk druk. De barmannen en barvrouw van vroeger stonden biertjes te tappen alsof het weer 1994 was. Volgens mij hadden ze het goed naar de zin en dat gold ook voor alle aanwezigen. Ik telde een heleboel bekende koppies en heb er ook de nodige gesproken.

De grote tomaat van vroeger was er niet meer en ook de flipperkast en de wereldbol die de muur van de dansvloer jaren sierde was er niet meer. De dj's van vroeger waren er wel en draaiden alle succesnummers van vroeger. Ik heb veel muziek ontdekt door mijn frequente bezoekjes aan 074. Een bezoek aan de dansvloer (met gezicht naar de muur uiteraard) heb ik niet gebracht maar het had makkelijk gekund, ware het niet dat die vloer dus constant vol stond.

074 heet tegenwoordig De Nul, zo heette het in de volksmond al jaren. Eigenaar Pascal blijft met zijn danskroeg moedig tegen de stroom ingaan. Ik vind De Nul nog steeds de leukste kroeg in Hengelo. Je hoort er muziek die je in de andere café's niet hoort. De sfeer is er altijd goed, de bezoekers zijn er relaxed en iedereen is er welkom. Ik heb er in de loop der jaren flink wat bijzondere figuren zien rondlopen. Alleen kijkt er in De Nul niemand van op.

De kiem voor wat tegenwoordig De Nul is is natuurlijk jaren geleden al gelegd door de uitbaters voor Pascal. Maar diezelfde kiem komt nu eigenlijk pas echt tot bloei door de enorme inzet van het team van De Nul die eigenlijk gewoon alles zelf doen. Bij elk bezoek is er weer iets nieuws of is er weer iets verbetert. Het Beekplein komt trouwens ook uit de hoge hoed van Pascal en is een van de leukste buitenplaatsen van Hengelo.

Hoewel iedereen er welkom is, zijn er denk ik toch veel mensen die De Nul niet snappen. Maar snap je De Nul eenmaal wel dan is het begrip en de liefde voor de kroeg er voor het leven. Ik geef gelijk toe dat ik er tegenwoordig veel te weinig kom. De frequentie van vroeger is met twee kinderen onhaalbaar. Maar over een paar jaar kan het misschien wel weer. Tijdens de reünie werd de bar bestierd door twee generaties. Vader vulde de glazen in de jaren negentig, dochter doet het tegenwoordig. Mooi gevalletje paplepel.

En dus hoop ik over een paar jaar met mijn koters een biertje aan de bar te drinken in De Nul. Dat duurt dus nog even maar het volgende bezoek is al gepland. Op 16 november speelt Life Of Agony in Hengelo in Metropool. Een band die ik onlosmakelijk verbind met mijn favoriete kroeg. Daar ga ik die avond dan ook de afzakker pakken want zonder De Nul had ik waarschijnlijk nooit van die band gehoord.

Rick Escher is marketeer bij Metropool

Meer berichten