Foto:

Column Rick Escher: Goed liedje

  Column

We hebben gewonnen! Niet het wereldkampioenschap voetbal, Ajax verzuimt de finale van de Champions League te halen (schrijf ik met bloedend hart) dus die ook niet de Tour de France want die is nog niet begonnen. Nee, we hebben het Eurovisiesongfestival gewonnen! De tot voor kort redelijk onbekende Duncan Laurence gaat er voor het eerst in 44 jaar met de winst van door en dat is de winst van het goede liedje.

Wat nationale grootheden als Anouk, Douwe Bob, The Common Linnets, Waylon en zelfs De Toppers niet lukte flikt Duncan wel. Hij wint met Arcade. Zonder flamboyant pak, zonder onbegrepen choreografie, zonder een kip te imiteren. Gewoon met een goed liedje.

Een prestatie van wereldformaat. Duncan plaatst zich met de winst in een illustere rij namen die voor Nederland de winst binnen wisten te slepen: Corry Brokken, Teddy Scholten, Lenny Kuhr (gedeeld eerste met drie andere landen maar dat tellen we gewoon mee uiteraard) en Teach-In. Corry mocht na de winst in 1957 een jaar later de titel verdedigen maar eindigde in 1958 kansloos onderaan. Ook dat is een prestatie en daarna nooit meer vertoond.

Het jaarlijks terugkerende evenement heeft best veel winnaars met goede liedjes opgeleverd. De eerste winnaar die ik me bewust kan herinneren is Nicole die zichzelf begeleidend op een witte gitaar Ein bißchen Frieden in 1982 naar de winst neuzelt. Witte gitaren vervolgens niet aan te slepen. De Nederlandse inzending van dat jaar kan ik me helemaal niet meer herinneren en ik denk dat meer mensen er even de Wikipediapagina op na moeten slaan. Bespaar je de moeite: het was Bill van Dijk met Jij en Ik. Haalde destijds zelfs de Nederlandse Top 40 niet en klinkt dan ook als de begintune van een slechte Nederlandse comedyserie.

Er zijn meer inzendingen die de tand des tijds ruimschoots hebben doorstaan. Zonder uitzondering ook winnende liedjes. Waterloo van Abba natuurlijk, Après Toi van Vicky Leandros, J'aime La Vie van Sandra Kim, de inzendingen Johnny Logan kent ook nog iedereen en de inmiddels zeer gedateerd klinkende winnende liedjes van Bucks Fizz en Brotherhood Of Man.

Persoonlijk favoriet blijft Poupée De Cire, Poupée De Son van France Gall. Goed voor de winst in 1965. De Nederlandse vertaling werd in hetzelfde jaar uitgebracht door Marijke Merckens als De Modepop op Favorieten Express en is inmiddels een waar collectors item. Mocht de single op zolder liggen te verstoffen: denk aan mij!

Als je wint heb je vrienden zongen Brood en Vrienten ooit. Jammer dat dat liedje nooit is ingezonden trouwens. Maar het klopt in het geval van Duncan wel. Na zijn winst verkocht hij midden in de bewuste zaterdagnacht in één klap zijn concert in Metropool in november uit. Ook een prestatie. Ik gun hem die volle zaal van harte. En meer goede liedjes.

Rick Escher is marketeer bij Metropool

Meer berichten