Foto:

Column Rick Escher: De mooiste afdankertjes

  Column

Afgelopen zondag is het drie jaar geleden dat Prince overleed. Het sneeuwde die dag in april en laat Prince nou een liedje hebben opgenomen dat Sometimes It Snows In April heet. Het liedje stond in 1986 op het album Parade dat ook dienst doet als soundtrack van de film Under The Cherry Moon. De film, geregisseerd door Prince, sluit ermee af.

Veel mensen kennen de bekende hits van de kleine man die groots musiceerde en componeerde. Sometimes It Snows In April is een albumtrack en kwam in eerste instantie niet uit op single maar doordat veel mensen het liedje ontdekten na het overlijden van Prince is het toch redelijk bekend. En er zijn natuurlijk veel mensen die het nummer kennen van Parade want die plaat verscheen op het moment dat Prince op de top van zijn roem was en bevatte de enorme hit Kiss.

Nou was dit nummer tenminste nog een albumtrack. Een plaat bevat standaard een aantal nummers die als single wordt uitgebracht. Het moesten hits worden die het publiek moesten verleiden om het album te kopen. Schopte een liedje het niet tot albumtrack dan kon het altijd nog dienst doen als B-kant van een single. Zo'n B-kant kan je wel zien als het jongetje of meisje dat altijd als laatste werd gekozen voor een potje voetbal. Misschien niet direct de beste speler maar ook die spelers kunnen soms beslissend zijn. Ik ben dol op B-kantjes.

Niet zelden zijn het covers. Ik vind het altijd vermakelijk als een artiest aan de haal gaat met het werk van een ander en ga ervan uit dat dit gebeurt vanwege of een zekere bewondering van het origineel of vanwege een gezonde dosis onderbroekenlol. Placebo die Daddy Cool van Boney M speelt bijvoorbeeld. Hells Bells van AC/DC door The Dandy Warhols. The Status Quo die Spicks And Specks van The Bee Gees doet. De Dijk en André Hazes die op een B-kant ineens overschakelen op Engels bijvoorbeeld. Allemaal leuk.

Maar de mooiste B-kanten zijn de nummers die niet op een album verschijnen maar daar niet hadden misstaan. De gevalletjes 'goed liedje maar geen plek'. Oasis, Suede, The Smashing Pumpkins en The Smiths hebben verzamelaars met zulke afdankertjes die net zo goed zijn als de reguliere albums. En de verzameling B-kanten van Prince is dus ook fantastisch.

Zijn mooiste vind ik Erotic City. Een dikke funkkneiter die verscheen als B-kant van Let's Go Crazy. In Europa dan weer niet. Hier werden we afgescheept met Take Me With You dat ook al op het album Purple Rain staat. De rest van de wereld kreeg deze non-album track cadeau. Met naast Prince Sheila E op vocalen. En Sheila E komt in november naar Metropool.

De percussioniste speelt natuurlijk haar hits A Love Bizarre, The Belle Of St Mark, Holly Rock en The Glamorous Life. Ik hoop van harte dat Erotic City op de setlist staat. Dichterbij Prince ga ik denk ik niet meer komen.

Rick Escher is marketeer bij Metropool

Meer berichten