alice plekkenpol
alice plekkenpol (Foto: Franklin Veldhuis)

Column Alice Plekkenpol: Spiegel

  Column

Twentse leu, leuke leu. Het is een oud en bekend gezegde. Maar sinds ik eind vorig jaar de Twentse oudejaarsconference bezocht, denk ik er iets genuanceerder over. Twentse leu kunnen namelijk ook flink nöaln, de hakken in het zand zetten of zelfs wethouders bedreigen als iets niet naar hun zin is. Dat althans beweerden de vijf regionale grappenmakers. Zij hielden de zaal een spiegel voor die niet alleen de lachspieren in werking zette, maar ook de hersenen.

Wat te denken van de gemeente Hengelo, die hun inwoners een afvalscheidingsplan door de strot duwde waar de honden geen brood van lusten. Nathalie Baartman legde feilloos de vinger op de zere plek. Op een groot scherm toonde zij een nieuwsbrief van de gemeente aan de inwoners, waar geen touw aan vast te knopen viel. Zat de auteur van die folder in de zaal, dan was hij of zij ongetwijfeld langzaam onder de rode stoelen verdwenen. Het totaal doorgeslagen scheidingsbeleid bracht Baartman treffend in beeld: een gebruikt condoom mocht bij het restafval, maar niet voordat zij de inhoud ervan uitdrukte boven de groene gft-bak voor 'levensmiddelen'. Lachen, gieren, brullen natuurlijk, maar absoluut herkenbaar. Zelf ken ik iemand die labeltjes van theezakjes scheurt voor de oudpapierbak, en het theezakje bij gft gooit.

Hengelo kreeg nog meer vegen uit de pan: over de kale, lelijke Brink vooral. Ook het weinig uitnodigende centrum van Almelo, dat de vergelijking met gebombardeerd Aleppo glansrijk kan doorstaan, moest het flink ontgelden. Net als die voetbalclub die nu furore maakt in de Keuken Kampioen Divisie en met moeite van de F'jes van Ajax wint.

Door alle kritiek in humor te verpakken, kwamen de cabaretiers er prima mee weg. Maar ondertussen hielden ze de zaal wel degelijk een spiegel voor. Vaak sloegen ze de spijker op hun kop. Bijna iedereen is voor schone energie, maar bijna niemand wil een windmolen in zijn achtertuin. Bijna iedereen is voor een humaan vluchtelingenbeleid, maar bijna niemand wil een asielzoekerscentrum naast de deur.
Positieve kanten werden eveneens benoemd. Zoals de rust en ruimte die Oost-Nederland nog biedt ten opzichte van het volle westen, het noaberschap en de mooie tradities. Want van onze paasvuren blijft iedereen af! Ik was het eerlijk gezegd al lang weer vergeten, de commotie die vorig voorjaar ontstond rond vermeende rookoverlast. In Rotterdam en Den Haag zouden ze last kúnnen krijgen van onze paasboakes. Nou, daar denken we sinds de vreugdevuren op het Scheveningse strand wel anders over.

De avond leverde een duidelijke aanbeveling op: voor al die gemeentebestuurders en ambtenaren die uitblinken in onzinnige plannen en wollig taalgebruik, zou de Twentse oudejaarsconference verplichte kost moeten zijn.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten