Foto: Franklin Veldhuis

Column Alice Plekkenpol: Grijze golf

  Column

Ze was hoogstens een jaar of 20, het meisje achter de toonbank van de schoenenzaak waar ik even binnenliep. Toch had ze een dikke bos grijs haar. Een pruik, dacht ik nog, vanwege culturele zondag. Het bleek een kleurtje van de kapper, want grijs is helemaal hip, vertelde ze. Dat blijf ik trouwens raar vinden, jongeren die hun haren grijs verven, en ouderen die hun grijze lokken weer bruin of blond willen.

Enfin.

Het sloot perfect aan bij het trendy thema Zilver van die dag. Al zei haar dat waarschijnlijk niets, ze behoorde immers niet echt tot de doelgroep.

Ik inmiddels wel. Normaal mijd ik de Enschedese binnenstad in weekeinden. Op zaterdag word je standaard in het Duits aangesproken, op zondag bots je tegen groepjes pubers die meer oog hebben voor hun mobiel dan voor hun omgeving. Begin deze maand was dat echter anders. Toen overspoelde een grote grijze golf het centrum. Die culturele zondag was er een Zilverfestival en dat bleek een gouden greep. Niet eerder zag ik zoveel witte hoofden door de stad struinen, programmafolder in de hand om snel van de ene naar de andere locatie te draven. Nou ja, snel. Bij sommige zalen, zoals De Tor, moest de bezoeker zich eerst door een haag van elektrische fietsen, rollators en scootmobiels wurmen om binnen te komen.

Het programma was zo aantrekkelijk en omvangrijk, dat een strenge selectie onvermijdelijk bleek voor wie niet de hele middag wilde stressen. Een echtpaar had er thuis al goed over nagedacht: "Wij kiezen geen muziek, maar plekken waar we normaal niet komen." De twee zaten in de Jacobuskerk en keken er hun ogen uit. Een half uurtje luisteren naar mandolines en gitaren was bovendien geen straf. Anderen streepten wel specifieke namen aan in de lange lijst. Marcel de Groot was favoriet bij velen.

Wie op de valreep nog het knusse Vestzaktheater binnenstapte voor zijn optreden, kreeg daar geen boze blikken toegeworpen, maar er werd meteen ruimte gemaakt om nog net die laatste stoel te bereiken. Bijzonder hoe gemoedelijk de sfeer in de stad wordt als de versnelling even een tandje lager staat.

Het was alleen jammer dat het Zilverfestival slechts vier uur duurde. Daardoor bleef er nauwelijks tijd over voor winkelen of een drankje. Terwijl senioren juist beschikken over de meeste tijd en de dikste portemonnee. Als organisatie zou ik daar op inspelen. Dus een welgemeende tip: herhaal dit Zilverfestival volgend jaar, maar laat het al om 11.00 uur beginnen. Grote kans dat bezoekers dan in de stad koffie drinken, lunchen, uitgebreider shoppen, kortom meer geld spenderen.

En dan kan de versnelling weer een fractie lager.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten