Logo thuisintwente.nl


alice plekkenpol
alice plekkenpol (Foto: Franklin Veldhuis)

Column Alice Plekkenpol: Poep prikken

  Column

Dat je ouder wordt merk je op verschillende manieren. Bijvoorbeeld aan de brieven van het Bevolkingsonderzoek Oost die met enige regelmaat op de deurmat ploffen. Onlangs kwam er een uitnodiging deel te nemen aan een darmonderzoek. Ik was totaal verbaasd, dacht altijd dat dit alleen voor bejaarde mannen gold. Niet dus.

De enveloppe bevatte diverse attributen, zoals een staafje in een kokertje met vloeistof, een plastic mapje en een instructieboekje. Dat boekje legde omstandig uit hoe je een poepmonster kon nemen. En op welke dagen, want het moest zo snel mogelijk door de post verwerkt worden. Het weekend viel daarom meteen af, want drie dagen laten stoven in een warme brievenbus was niet de bedoeling.

Poepmonster nemen lijkt simpel, maar is dat niet

Alles bij elkaar leek het simpel, maar dat bleek het in de praktijk niet. Want, zo luidde de strikte instructie, je mocht pas in de ontlasting prikken als je iets had geproduceerd dat niet met water of urine in aanraking was gekomen.

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar als ik 's morgens naar de wc ga loos ik meteen alles. En liefst ook tegelijkertijd. Mannen kunnen gezien hun fysiek wellicht nog een scheiding in de afvalstromen aanbrengen, voor vrouwen is dat nauwelijks een optie.

Er gingen dan ook heel wat dagen voorbij dat het ondanks verwoede pogingen maar niet wilde lukken. En zag het resultaat van mijn noeste arbeid er een keer acceptabel uit, dan ging het wel op een andere manier mis. De instructie gaf namelijk ook aan hoe je met wc-papier een opvangmatje kon creëren. Dat werkt prima in een wc met plateau, maar in een modern zwevend toilet glijdt het zaakje al richting spoelgat terwijl je nog volop bezig bent.

Ik besloot het onderwerp aan te kaarten bij oudere kennissen, die ik er wonderwel nog nooit over gehoord had. "Heb jij ook al eens zo'n doe-het-zelfpakket ontvangen?", vroeg ik voorzichtig aan kennis A. "Joa", luide het typisch Twentse antwoord. "Vond jij het ook zo'n lastige klus?" wilde ik van kennis B weten. "Joa."

Dat schoot niet op. Na bijna een week vol vergeefse pogingen viel het kwartje. Ik legde een dikke krant op de badkamervloer en zakte door de hurken. Indien nodig kon ik snel een stukje opschuiven. Zowaar, het lukte meteen. Een droog drolletje prijkte op de zaterdagbijlage. Opgelucht prikte ik het staafje vier keer in het nog dampende exemplaar, stopte het in de houder en draaide het groene dopje stevig dicht. Blij fietste ik naar de brievenbus. Alvorens de enveloppe door de gleuf te mikken, keek ik eerst wel even om mij heen. Niet iedereen hoeft immers te weten dat je alweer tot een bepaalde leeftijdsgroep behoort.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten