Logo thuisintwente.nl


Foto:

Column Sharon Ponsteen: Lafbekken

  Column

Het is dinsdagavond en onze televisie staat afgesteld op Opsporing Verzocht. Hoewel er veel heftige zaken langskomen, is het de stem van een oude man die mij tot op het bot toe raakt. Of eigenlijk is het hetgeen hij zegt. ''Ze schreeuwden: Jij wilt het niet vertellen? Dan pakken we je vrouw." Ik zei: "Daar blijf je af!" Met een trilling in zijn stem spreekt hij de woorden uit. Hij is emotioneel, maar de kracht waarmee hij zijn woorden uitspreekt zegt alles.

De stem is van een 91-jarige man. Twee blanke mannen zijn het huis van het echtpaar binnengedrongen. Nadat ze alles overhoop hebben gehaald, stuiten ze op een kluis. Ze besluiten het oudere echtpaar te wekken en hen hardhandig de sleutel af te nemen. Ondanks dat de man meerdere malen roept dat er echt geen sleutel is, zetten de overvallers een mes op de keel van zijn vrouw. De man doet alles om zijn vrouw te beschermen, maar moet de liefde voor zijn vrouw bekopen met vuistslagen in zijn gezicht.

Zwaar toegetakeld worden ze opgesloten in hun badkamer. De kluis wordt, zonder sleutel, ingeladen in de auto, maar door de roekeloze vluchtpoging van de daders vliegt de kluis dwars door de achterklep op straat. De daders gaan er uiteindelijk met lege handen vandoor.

Lang leve karma.

In een profielschets worden de daders respectievelijk begin en midden 20 geschat. Ik probeer het me voor te stellen. Dat je je om wat voor reden dan ook moet verlagen tot het wegnemen van andermans eigendommen is absoluut niet oké, maar vooruit. Ze zullen wel een moeilijke jeugd hebben gehad. Dat je daarvoor een vrijstaande woning uitkiest, omdat daar wellicht wat te halen valt, snap ik ergens ook nog. Maar dat je het lef hebt om op een man van 91 jaar in te slaan, is echt van het allerlaagste niveau.

Ik weet niks van de achtergrond van de daders, heb goddank ook nooit in een situatie gezeten waarbij stelen een noodzaak werd. Maar deze jongens hebben ouders. En gezien hun leeftijd misschien ook nog wel grootouders. Zouden zij op zondagochtend nog steeds een kopje thee drinken bij hun opa en oma? Of zien zij in de ogen van hun grootouders steeds weer die oude mensen waarvan ze de laatste jaren van hun leven op brute wijze hebben veranderd?

"Als ik een van de daders tegenkom en ik zou een hooivork hebben dan steek ik ze eraan", vervolgt de man. De hooivork is juridisch gezien misschien niet zo verantwoord, maar ik gun de daders oprecht een paar goede levenslessen van deze man. Lessen over échte strijdbaarheid en kracht, maar vooral over liefde. Want je kunt een heel huis op de kop zetten, eigendommen afnemen of zelfs mensen in elkaar slaan, aan ware liefde valt niets te stelen.


Sharon Ponsteen is schrijfster en woont in Twente

Meer berichten