Logo thuisintwente.nl


Foto:

Column Rick Escher: Wende

  Column

Mijn eindexamen Frans. Het staat me nog helder voor de geest. In mijn zesjarige HAVO-carrière op de Grundel versleet ik drie docenten Frans: twee leraressen en een leraar, en niets ten nadele van de dames Verduyn en Wellen, de heer Kuijlaars was mijn absolute favoriet. Een echte leraar nog. Altijd een keurig jasje aan, een goed maar vooral eigen gevoel voor humor en, niet onbelangrijk in mijn geval, niet autoritair. Tijdens de laatste les van het schooljaar keek je bij de meeste leraren video. Bij meneer Kuijlaars werd gezongen: La Ballade Des Gens Heureux van Gerard Lenorman. Uit 1976 dus dat kende niemand. Ik vind het sindsdien wel een heel leuk liedje en het bracht me op het spoor van meer Franse pop, waarvoor mijn hartelijke dank.

Na mijn eindexamen heb ik niet meer zoveel gehad aan mijn Frans. Het kwam van pas tijdens de enige vakantie die ik in Frankrijk had en tijdens de blauwe maandag dat ik er gewerkt heb. Ik ben ook geen groot kenner van de Franse pop en de chansons uit het land. Een paar platen van Serge Gainsbourg en zijn dochter, enkele verzamelaars en een paar singles van France Gall en Jacques Dutronc. C'est ca.

Alleen al om mijn toch wat gebrekkige kennis van de Franse pop bij te spijkeren zou ik wel eens een avondje willen borrelen met Wende Snijders. Die kent namelijk heel veel Franse liedjes en weet waar ze over gaan zonder er Google Translate bij te pakken. Ze werd er bekend mee in Nederland. Ten tijde van haar debuut Quand Tu Dors uit 2004 werkte ik bij platenwinkel Van Leest en het album was niet aan te slepen.

Ik ken haar uiteraard niet persoonlijk maar ze komt zeer authentiek over, heeft een eigen mening die ze ook nog goed kan verwoorden afgaande op de interviews die ik met haar zag en las is een muzikale allesvreter en volgens mij heeft ze ook wel humor. Allemaal eigenschappen die bij mij aan de borreltafel gewaardeerd worden.

Wende zingt al lang niet meer alleen in het Frans. Ook in het Engels overtuigt ze, en niet te vergeten in het Nederlands zoals te horen is op haar meest recente album 'Mens' waarmee ze de afgelopen tijd zaal na zaal plat speelt. Haar show is intens, ontroerend en overdonderend tegelijk en er is geen artiest in Nederland die dat in een optreden teweeg kan brengen. Ik heb bewondering voor veel artiesten, voor Wende heb ik ontzag.

Op 17 november speelt ze in Hengelo. Hoogstwaarschijnlijk zal Wende de zaal mee laten zingen met Mensch Durf Te Leven, een moment dat ongetwijfeld het nodige kippenvel gaat opleveren. Dat krijg je niet van La Ballade Des Gens Heureux van Gerard Lenorman denk ik, maar reken maar dat ik het ergens in het pand door de boxen laat schallen na afloop. Dat pand is dan namelijk bevolkt door gelukkige mensen en dat komt dan door Wende. En dat liedje heb je dan te danken aan meneer Kuijlaars. Net als ik.

Rick Escher is marketeer bij Metropool

Meer berichten