Logo thuisintwente.nl


alice plekkenpol
alice plekkenpol (Foto: Franklin Veldhuis)

Column Alice Plekkenpol: Dierendag

  Column

"Hij is de koning", verontschuldigde de dame op leeftijd zich meteen. Ze merkte op hoe ik naar haar intens verwende hondje keek, dat bij de stacaravan op een dik kussen lag. Het dier had alleen oog voor zijn baasjes, want het was borreltijd en dat betekende wat lekkers. Kennelijk was het vaak borreltijd bij het bejaarde stel. De hond was kogelrond en werd zelfs op zijn ligkussen gevoerd.

Is dit nog dierenliefde? Nee, niet echt. Het echtpaar dat ik deze zomer op een camping trof was er flink in doorgeslagen. Zij zijn bepaald niet de enigen, overal om mij heen zie ik te dikke honden die gezellig meesnoepen als er iets te vieren valt. "Hij hoort toch bij het gezin", luidt het standaard excuus.

Het is vaak borreltijd, de hond is kogelrond

Die honden lopen niet meer aan de lijn, maar worden in fietsmanden en karretjes vervoerd, al dan niet gekleed in jasjes of regencapes. De nieuwste trend op dit gebied is, echt waar, de draagzak. De hond als baby op de buik, het moet niet gekker worden. Ook ken ik mensen die hun hond elke maand een speeltje laten uitzoeken in de winkel. Als kind kreeg ik twee keer per jaar nieuw speelgoed, met de verjaardag en met Sinterklaas.

Voor al die mensen moet Dierendag een hoogtepunt in het jaar zijn. Lekker shoppen voor Debbie of Joris. Want kent u nog honden die Bello of Rakker heten? Ik niet. De afgelopen weken ploften de reclamefolders op de deurmat, vol met nutteloze spullen. Geen enkel beest dat besef heeft van 4 oktober, het is vooral de detailhandel die er slim op inspeelt en ons aanspoort tot het kopen van allerlei veel te dure dingen.

Zo spotte ik een design kattenmandje van ruim 200 euro. Geloof mij, menige kat is net zo blij met een kartonnen doos waar een oud kussen in ligt. En of je dieren nu echt plezier doet om ze mee te nemen naar de winkel voor een fotoshoot? Het lijkt me behoorlijk stressen voor een konijn of cavia.

Dierendag vul ik al jaren anders in, door geen vlees te eten. Wel eens een varkensstal van binnen gezien? Nadat ik ooit ergens in Twente zo'n bedrijf bezocht, at ik lange tijd geen karbonade meer. En als ik ze nu koop, graag met drie sterren op de verpakking. Afgelopen week stond ik op de snelweg in een file naast een vrachtwagen vol angstig schreeuwende biggen, op weg naar de slacht in een ver buitenland. Mijn maag draaide om.

Laten we 4 oktober dus niet alleen geld en aandacht aan onze eigen huisdieren schenken, maar vooral aan de dieren die het minder goed treffen. Zij hebben het meer nodig.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten