alice plekkenpol
alice plekkenpol (Foto: Franklin Veldhuis)

Column Alice Plekkenpol: De zomer zat

  Column

Nog voordat de zomer echt begon was ik al klaar met al die warmte. Vanaf april was het volop terrasweer, dus tegen juni waren er al vele liters rosé doorheen gegaan. Gelukkig ging ik die maand reeds met vakantie, lekker afkoelen in de Schotse Hooglanden. Althans, dat was het idee. Eenmaal daar gearriveerd vroeg de campingbeheerder bijna jubelend: "Heb je voldoende T-shirts en korte broeken meegenomen? We krijgen namelijk een heuse hittegolf, de eerste in dertig jaar!"

Het kwik steeg inderdaad tot boven de 30 graden, spoorrails raakten ontzet en een deels kunststof dak van een sporthal in Glasgow begaf het onder de zinderende zon. De Schotten waren euforisch. Op dat moment was het er nog warmer dan in Nederland, maar die schade werd de daarop volgende weken ruimschoots ingehaald.

Meteorologisch record na record sneuvelde, het hield maar niet op. Iedereen om mij heen begon langzaam aan te zweten, zuchten en gapen, want echt lekker slapen doe je natuurlijk niet als het 's nachts 20 graden blijft.

Meerdere kennissen die naar het zuiden afreisden voor de grote zomervakantie, hadden daar diep in hun hart niet eens zoveel zin meer in. Maar ja, al lang geleden geboekt en dan ga je toch maar naar Spanje of Marokko, waar het dik in de 40 graden werd. Vrienden die in Portugal vertoefden troffen het nog slechter."Wij zagen de bosbranden naderen en bleven veiligheidshalve de hele tijd in de buurt van zwembad of zee."


Zelf ben ik nooit zo'n liefhebber van warm weer. Ik begrijp ook niet dat veel mensen dolgraag in een tropisch land willen wonen, waar het altijd 30 graden en van dat klamme plakweer is. Juist die vier seizoenen maakt ons Nederlandse klimaat zo aantrekkelijk. Alleen moeten die dan wel ongeveer even lang duren. Dit keer raakte de natuur geheel van slag. Pruimen vielen een maand eerder van de boom dan gebruikelijk, en al eind juli stond ik bramenjam te koken.

Naarmate de hitte aanhield, verslonsden tuin en huis een beetje. De ramen en auto niet wassen omdat wordt opgeroepen tot zuinig omgaan met drinkwater bleek overigens een prima excuus de tuinstoel in standje vijf te zetten. Om vervolgens de ogen te sluiten voor een dutje. Want dat dorre, gele gras deed pijn aan de ogen.

Inmiddels zitten we halverwege september. De blaadjes zijn al lang geleden van de bomen gevallen, net als de eerste eikels en kastanjes, en nog steeds lijkt het volop zomer. Gelukkig zijn inmiddels de eerste pepernoten in de winkel gesignaleerd. En eind deze maand verwacht ik dat de kerstmarktfolders weer op de deurmat ploffen. O, wat een heerlijk vooruitzicht. Ik kan niet wachten.


Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente
 

Meer berichten