Logo thuisintwente.nl


Foto: Franklin Veldhuis

Column Alice Plekkenpol: Buurtapp

  Column

Soms, als er niets leuks op televisie ik, grijp ik naar de buurtapp Nextdoor. Die staat namelijk altijd wel garant voor een uurtje plezier.
In het begin was dat nog niet zo. Ooit werd de app, niet te verwarren met zo'n buurtpreventiesysteem, echt gebruikt door wijkbewoners die iets wezenlijks te melden hadden. Een verloren sleutelbos of een oproep om een verticuteermachine te lenen. Maar al snel breidde de app zich uit tot een groot deel van Enschede, en werd het een soort marktplaats. Iedereen die een kinderfietsje te koop had of van een partij stoeptegels af wilde meldde dat. En iedereen die iets te mekkeren had over zwerfafval, vernielde autospiegels, op de groenstrook achtergelaten hondenpoep of walmende barbecues, wist de app eveneens te vinden.

Jouw hitsige poes trekt net zo door de buurt als jij zelf

Die laatste categorieën hebben tegenwoordig mijn onverdeelde aandacht. Niets leuker dan een burentwist uitgevochten te zien worden op de buurtapp. Over krolse katten die 's nachts rondbanjeren en de halve straat uit de slaap houden.
'Hou die krijsende beesten toch binnen.'
'Nee, dat doen wij niet, katten horen ook buiten.'

Of nog erger: 'Die hitsige poes van jou trekt al net zo de buurt door als jij zelf doet.'

Leuk zijn ook de vage kiekjes van verdachte personen. Een jongeman met ijsmuts (het was die dag 31 graden) op een fiets. Buurtbewoners verdenken hem van diefstal. Wat ik dan weer zo grappig vind, is dat de vermeende inbreker op zijn fietsstuur zo'n ouderwetse standaard heeft gemonteerd. Daar zit zeker de wijkplattegrond of adressenlijst in van beoogde doelwitten. Heerlijk.

Minstens zo vermakelijk zijn discussies over objecten die het straatbeeld ontsieren. Een oude rode Peugeot op een algemene parkeerplaats die er al heel lang staat. Volgens mij niet verboden en evenmin gevaarlijk, maar kennelijk stoorden sommigen zich eraan en probeerden ze de eigenaar te achterhalen. Iets anders was de gedumpte grote rode fauteuil. Inderdaad geen aanwinst voor de wijk. Wekenlang stond het gevaarte op een kruispunt, in het zicht van veel voorbijgangers. De buurtapp maakte overuren. Had de familie J. uit de ...laan niet een dergelijke stoel in de kamer staan? Nee, reageerde de familie J. verontwaardigd. 'Die is meeverhuisd met een studerende zoon.' Ai, pijnlijk, zeker omdat dergelijke berichten niet anoniem zijn.

Ik vraag mij dan ook altijd af hoe zulke mensen reageren als ze elkaar de volgende dag in de supermarkt tegenkomen. Gaat het gebekvecht dan verder tussen de groente- en broodafdeling, of houden ze wijselijk hun mond?

Inmiddels gebruik ik de buurtapp al lang niet meer voor de beoogde doelstellingen. Maar voor een avondje verbazing, verrassing en vermaak wil ik hem toch nog niet kwijt.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

reageer als eerste
Meer berichten