Column Rick Escher: Oud

  Column

Ik ben geboren in 1977. Dat zou je niet zeggen als je op de foto kijkt maar toch is het zo. Ik ben van oktober en dus inmiddels 40 jaar oud. Ik zeg bewust oud, want 40 klinkt gewoon oud. Terwijl het dat helemaal niet is zo blijkt nu, want ik doe nog steeds dezelfde dingen als toen ik 20 was. En ben je 20, dan ben je wel jong. Het is maar net hoe je ertegen aan kijkt.

1977 was achteraf gezien een geweldig muziekjaar vind ik, maar ook dat ligt er maar net aan hoe je ertegen aan kijkt. Ik ben dol op de punkplaten die zijn uitgebracht in mijn geboortejaar; Marquee Moon van Television, de debuten van The Sex Pistols en The Clash, Pink Flag van Wire, The Idiot van Iggy Pop en natuurlijk 77 van Talking Heads. Verder uit 1977 Rumours van Fleetwood Mac en Heroes van David Bowie, toch ook best albums met een zekere status. Was je in 1977 fan van Elvis Presley dan had je een minder jaar.

Want Elvis hield op 16 augustus 1977 definitief op met het schudden van de befaamde heupen. Als Elvis iets meer vitamines had gegeten en wat vaker op tijd naar bed was gegaan dan was hij nu 82 geweest. Dat vind ik best oud maar ook dat is maar net hoe je er tegenaan kijkt. Er zijn tegenwoordig mensen van 100 jaar die de marathon lopen en dat heb ik nog nooit gedaan in mijn 40 jaar. Ik heb nog ruim 60 jaar om er voor te oefenen dus ik wacht gewoon nog even.

Toen Elvis overleed was hij 42 en misschien wel op de top van zijn roem. Dat vind ik dus jong zeker als ik kijk naar mijn huidige leeftijd. En net als Elvis toen ben ik misschien op dit moment ook wel op de top van mijn roem. Mijn hoofd heeft nog nooit zo vaak in een huis-aan-huis blad gestaan als in de afgelopen periode. Ik ben echter nog lang niet van plan om ertussen uit te knijpen, dus wacht nog maar even met de voorbereiding van het bundelen van mijn werk tot 2068 of zo. Ik stop liever ver na mijn hoogtepunt.

Ik zal niet herinnerd worden als de koning van de column. Elvis ook niet, die was al The King of rock-'n-roll. Een heel leven (dat van mij) na zijn dood is hij nog altijd ongekend populair. Elvis spreekt nog altijd tot de verbeelding en zijn muziek is tijdloos gebleken. Er zijn mensen die hun beroep hebben gemaakt van het nadoen van Elvis Presley. Mimiek, stemgeluid en podiumpresentatie worden tot in detail nagedaan. Dwight Icenhower uit Amerika is zo ongeveer de beste van de wereld en die staat op 16 mei met een geweldige band in Hengelo om alle hits van Presley te zingen.

In die band zitten ook een aantal leden die in de jaren 70 met Elvis op het podium stonden. Die een kleedkamer met hem deelden, liedjes met hem zongen, naast hem stonden als hij een boer liet... Dichterbij Elvis kom je nooit meer. Het wordt een avond swingen en herinneringen ophalen voor jong en oud, gezien het aantal reserveringen van zitplaatsen zal 'oud' wellicht net iets beter vertegenwoordigd zijn als jong. Maar dat is ook maar net hoe je er tegenaan kijkt.

Rick Escher in marketeer bij poppodium Metropool in Hengelo

Meer berichten