Logo thuisintwente.nl


Column Rick Escher: multitasken

  Column

Multitasken is een gave die ik niet bezit tot grote spijt van in elk geval mijn vrouw, en ik vermoed ook dat er enkele collega's zijn die wensen dat ik meerdere dingen tegelijk zou kunnen als ik kijk naar de hoeveelheid mail die mij dagelijks bereikt. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik geen dingen tegelijk kan doen; want ik ben prima in staat om mijn whatsapp te lezen terwijl ik op de fiets zit maar ik geloof dat dat dan weer niet onder de noemer multitasken valt.

Ik heb wikipedia er even bij gepakt. Daar valt het volgende te lezen: 'Een voorbeeld van multitasken is het tegelijkertijd lezen van e-mail, het eten van een maaltijd en het voeren van een telefoongesprek.' Ik lees die zin twee keer en kom tot de misschien voorbarige conclusie dat de ware multitasker een beetje a-sociaal is, of minstens een toetsenbord vol broodkruimels heeft en dat is tamelijk onsmakelijk, net als praten met volle mond, zoals ieder kind al vroeg in het leven wordt voorgehouden.

Niet elke pagina van de online encyclopedie is even betrouwbaar en ik zie ook heus wel voordelen in het tegelijkertijd doen van bepaalde handelingen. Ik heb zelfs een grote bewondering voor mensen die bepaalde dingen tegelijk kunnen, maar ik heb dan ook al moeite met praten terwijl ik een ei aan het koken ben. Mijn bewondering is het grootst voor muzikanten die tegelijkertijd kunnen zingen en een instrument bespelen. Vooral voor zingende bassisten, want die zijn een stuk dunner bezaaid dan zingende gitaristen en pianisten. Maar ze zijn er wel.

Paul McCartney kan het, en Mark King van Level 42 ook. Die laatste heb ik al eens live gezien en dat kan binnenkort weer want in november komen de pop-funkers weer naar Hengelo. Live heel goed maar mij misschien wel te perfect. Ik heb meer met bijvoorbeeld Motörhead (Lemmy!) en Thin Lizzy, de Ierse hardrockers die in de jaren zeventig furore maakten, en die in de vorm van Phil Lynott een geweldige bassende zanger hadden. Phil is al in 1986 overleden aan de gevolgen van overmatig gebruik van verdovende middelen dus live zien gaat niet meer.

Gelukkig zijn er wel bands die opzichtig leentjebuur spelen bij Thin Lizzy en andere hardrockers uit de jaren zeventig zoals Wishbone Ash, Bad Company en Uriah Heep. Twee van die bands komen uit Zweden en spelen binnenkort in Hengelo. Horisont en Dead Lord heten ze en als je ze hoort (en ziet) dan ruik je de Old Spice bijna. De bandleden zouden zo maar nog een muur vol kurk, macrameeënde partners, enkel een vaste telefoon met draaischijf en een kledingkast vol leer en denim kunnen hebben.

Horisont en Dead Lord nemen je kortom mee terug naar de jaren zeventig en dat doen ze heel knap. Dit soort bands hoor en zie je niet zo vaak in de buurt dus als je nog houdt van dat ouderwetse rock geluid dan zie ik je wellicht op 11 mei. Ik geef ze die avond mijn onverdeelde aandacht. In de jaren zeventig bestond multitasken immers ook nog niet.

Rick Escher in marketeer bij poppodium Metropool

1 reactie
Meer berichten