Logo thuisintwente.nl


Foto: Franklin Veldhuis

Column Alice Plekkenpol: Bladenstress

  Column

De kerstdagen liggen al weer een maand achter ons, en nog steeds verkeer ik volop in de kerstsfeer. Niet omdat de boom er nog zou staan, nee het huis is al begin januari 'ontkerst'. Het komt door al die tijdschriften en krantenbijlagen die nog prominent op tafel liggen, en waar ik nauwelijks tijd voor heb. Iemand heeft ooit bedacht dat je rond Kerstmis moet lezen, heel veel lezen zelfs. Dus verschijnen er aan het einde van elk jaar dubbeldikke Margrieten, Libelles, supermarktbladen, opinietijdschriften, kranten en glossy's.

Waarom eigenlijk? Omdat de bladenmakers zelf vakantie houden wellicht? Ik zie in elk geval het nut er niet van in. Zeker als je rond de kerstdagen gewoon moet werken kom je nauwelijks door die immense papierberg heen. Er wachten in december doorgaans al zoveel extra klussen: Het optuigen van de kerstboom, kaarten schrijven, kerstmarkten afstruinen, cadeaus en proviand inslaan, plannen maken voor de dagen zelf. Bovendien zijn er juist in die periode eindelijk weer eens mooie programma's op tv. En al kennen we inmiddels de dialogen van Sissi en The Sound of Music uit het hoofd, die oude meuk blijft leuk. Zeker na een drukke dag is het dan heerlijk neerploffen op de bank, verstand op nul, blik op het scherm.

Dus zit ik eind januari nog steeds opgescheept met een verouderde krantenkerstbijlage en een stapel dikke tijdschriften, gekregen via een circulatieclubje. Dat laatste betekent bovendien lichte stress. Ik kan ze namelijk niet tot Pasen laten liggen, er wachten immers nog meer mensen op doorgifte van het leesvoer.

Onlangs heb ik daarom een schema opgesteld. Elke avond probeer ik nu minstens een half tijdschrift weg te werken. Dat lukt aardig. Ik lees namelijk niet meer alles. Wie een paar van die magazines naast elkaar legt, ontdekt snel een duidelijk patroon. De pagina's vol mode en recepten zijn gevuld met blije driegeneratiefamilies rond een veel te uitbundig gedekte tafel waar nauwelijks nog een bord eten op past. Verder vooral tranentrekkende verhalen over kinderen met een zeldzame ziekte die geen medicijnen vergoed krijgen. Jonge asielzoekers die op hun vlucht hun ouders zijn kwijtgeraakt. Vrouwen die op kerstavond ontdekken dat hun man hen al zes jaar bedriegt met de buurvrouw. Gezinnen die van 50 euro per week moeten leven, en nog veel meer bakken ellende.

Eigenlijk ben ik er wel klaar mee. Komend weekeinde geef ik de stapel kerstbladen door, gelezen of niet. Een heerlijk vooruitzicht, zo'n lege tafel aan het begin van het jaar.

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

reageer als eerste
Meer berichten