Logo thuisintwente.nl


Foto: Franklin Veldhuis

Column Alice Plekkenpol: Kerstboom

  Column

Het paard van Sinterklaas heeft de hoeven nog niet gelicht, of de rendieren galopperen alweer onze kant uit. En soms gaat dat nog sneller. Want ik overdrijf niet als ik beweer dat ik medio november al her en der kerstbomen in huiskamers zag staan. Soms vraag ik mij af wat zulke mensen bezielt. Een enorme hang naar kitscherige gezelligheid? Geen fantasie hoe die hoek in de kamer anders te verlichten?

Toch trap ook ik er elk jaar weer in. Hoewel geen weldenkend mens er in pakweg mei of juni over zou peinzen een omgehakte boom in de woonkamer te zetten, doe ik dat in december wel. En steeds vroeger. Want ik heb de laatste jaren ontdekt dat je bij het tuincentrum echt direct na Sinterklaas een mooie boom moet uitzoeken. Tenzij je wilt thuiskomen met een exemplaar dat
-Twee pieken heeft
-Een te dikke stam zodat 'ie niet in de houder past of
-Sneller naalden verliest dan prins William haren.

Alle varianten heb ik gehad. Dus ben ik nu al de blije bezitter van een fiere Nordmann, die ligt te acclimatiseren in de garage en deze week naar de erker verhuist.

De piek zwalkt van rechts naar links, als een dronken kerstornament

Die boom is bittere noodzaak om mij eraan te herinneren dat Kerstmis nadert. Al hoor ik af en toe een midwinterhoorn loeien, bezoek ik regelmatig een Weihnachtsmarkt, het kerstgevoel wil nog niet komen. Dat heeft vast te maken met het weer. Het laatste decennium was het tijdens Kerstmis vaak warmer dan met Pasen. Er groeit inmiddels een hele generatie op die nooit een Elfstedentocht heeft meegemaakt, straks volgt ook een generatie die een witte kerst alleen uit tv-reclames kent.

Dus leef ik mij uit met zilverkleurige en witte versieringen, een beetje rood voor de warmte, en veel nepsneeuw. Het versieren van een kerstboom is verre van simpel. Eerst de piek en de lampjes. Dan zware ballen dicht bij de stam, lichtere aan de uiteinden. Balans is belangrijk, want na enige tijd gaan die takken zakken en kunnen ballen en lichtsnoeren zomaar tien centimeter van plaats verschuiven. De meest dierbare frutsels hangen hoog, zodat een nieuwsgierige kat er niet per ongeluk een met de staart uitzwiept. Na een week zwalkt de piek van rechts naar links, als een dronken kerstornament. Vanaf nu prijkt er daarom bij mij een praktische ster op de top.

Hoe sfeervol zo'n boom ook mag zijn, direct na de jaarwisseling moet hij weg. Zeker na te groene, te warme kerstdagen. Dan wordt het snel tijd voor bollen en knollen. Liever nog loop ik over een paar weken weer langs de borders van de tuin, speurend naar de eerste sneeuwklokjes. Kerstmis is leuk, ontluikende lente ook.


Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

reageer als eerste
Meer berichten