Logo thuisintwente.nl


Column Rick Escher: Lijstjestijd

  Column

Het is al bijna december. Lijstjestijd. Verlanglijstjes uiteraard, maar ook de muziekjournalisten en aanverwante professionals zijn druk in de weer met het etaleren van hun goede smaak. Ik kijk altijd uit naar de decemberedities van de verschillende bladen om te kunnen lezen wat volgens anderen de plaat van het jaar is. Mijn mening wordt door de vakbladen, terecht, niet gevraagd.

En bij het uitpluizen van die lijstjes realiseer ik me ook weer gelijk hoeveel ik gemist heb het afgelopen jaar. Want er verschijnt veel in 365 dagen en het is moeilijk om alles bij te houden. Een blik in de decemberuitgaven van bijvoorbeeld OOR en Lust For Life zorgt soms voor de nodige wanhoop, maar vaak kom ik tot de bevredigende conclusie dat ik redelijk bij ben gebleven. En toch iets gemist dan is een trip naar Popeye snel gemaakt.

Ook de 'gewone' man spreekt zich in de donkere maanden voor de jaarwisseling weer uit. Er worden massaal stemmen uitgebracht op de Top 2000. Kan je al die evergreens niet meer horen dan is er online de Snob 2000. Een fijnproeverslijst met enkel nummers die de Top 2000 niet halen. Een aanrader voor een ieder die wel eens iets anders wil horen dan de grote hits in de koude decembermaanden.

Persoonlijk ben ik nogal inconsequent qua lijstjes. Is er tijd en zin, dan denk ik erover na. Zo'n lijst is natuurlijk geen sinecure. Eén ding is wel duidelijk: de beste Nederlandstalige plaat van het jaar komt van Spinvis.

Zijn debuut ging nog een beetje geruisloos aan me voorbij in 2002, al kan ik me herinneren dat ook zijn debuut in menig jaarlijstje prijkte. Achteraf een misser die ik bij het verschijnen van zijn tweede album destijds alsnog goed heb gemaakt. Het mooiste liedje van dat debuut vind ik Smalfilm. Een nummer dat speels is, met een bijna poppy geluid en een absurdistische tekst. Een nederpop-klassieker die die status bij een groot publiek nooit zal krijgen, zelfs de Snob 2000 werd in 2016 niet gehaald. Hij speelt het zelfs niet meer live geloof ik, maar niet getreurd want mooie nummers genoeg, ook op zijn meest recente.

Trein Vuur Dageraad is de titel van het album. Weer een typische Spinvis plaat en dat moet je liggen. Sommigen lopen weg met deze artiest, anderen rennen de kamer uit zodra ze hem horen. Want niet iedereen houdt van Spinvis. Ik wel. Spinvis intrigeert en dat doet lang niet elke artiest.

Aankomende vrijdag staat hij voor het eerst in Hengelo. Dat is heel goed nieuws, om maar eens een titel van één van zijn oudere nummers te quoten. Ik ga weer kijken, want ik zag de band al eerder op Dauwpop dit jaar. Die show zou mijn lijst halen als ik er één zou maken met de beste optredens van 2017. Maar ook dat is persoonlijk.

Rick Escher is marketeer bij poppodium Metropool

reageer als eerste
Meer berichten