Logo thuisintwente.nl


Foto: Franklin Veldhuis

Column Alice Plekkenpol: Pas op, een fietser!

  Column

In 2020 moet het zover zijn; dan maakt Enschede aanspraak op de titel Fietsstad. Met dank aan een netwerk van wegen waar de fietser voorrang krijgt. Dat mag wat kosten, negen miljoen om precies te zijn. Gelukkig hoeven de burgers niet alles zelf op te hoesten, er zit ook een fors deel subsidie bij.


Dan nog blijft het een fikse investering. Begrijp mij goed, ik ben beslist voorstander van veilig fietsen. Maar of je dat op deze manier bereikt betwijfel ik zeer. Zelden heb ik zoveel onoverzichtelijke verkeerssituaties meegemaakt als de laatste weken. En ik ben niet de enige die daar zo over denkt.

De eerste bejaarden die met een rollator midden over de rijbaan lopen zijn reeds gesignaleerd, net als kinderen die met vijf (!) naast elkaar fietsen. Terwijl er bij mijn weten niets veranderd is aan de aloude verkeersregel, dat je met maximaal twee personen naast elkaar mag rijden, en dan nog alleen indien de verkeerssituatie dat toelaat.

Vanuit het stadsdeel waar ik woon, Enschede-West, voert zo'n nieuwe route naar het centrum. Die gaat deels over gladde kinderkopjes, dan moet het nog herfst en winter worden. Zelf volg ik mijn vaste, snellere traject. Scholieren laten zich evenmin de weg voorschrijven, die kiezen ook de kortste route.

Een parkje waarbij ik woon is inmiddels doorsneden door een brede rode fietsweg. Alleen jammer dat men vergeten is er verlichting te plaatsen, 's avonds is het er namelijk pikkedonker. Op een enkele auto na dan, want zoals een omwonende al snel opmerkte: ''De drugsdealers zullen wel blij zijn met die fietsweg, nu kunnen ze zo met hun wagen het park inrijden."

Beste gemeente: waarom niet standaard rode fietsstroken aangebracht en daar, waar de ruimte het toelaat, een apart fietspad? Nu wisselen rode stroken aan de zijkanten elkaar af met rode stroken midden op de weg, ook bestaan er ouderwets 'zwarte' fietsstraten. Langs al die wegen weer een woud aan borden waarop staat hoe lang het rijden is naar een bepaald punt, per e-bike of normale fiets. Wat maakt mij dat uit of ik er zes of acht minuten over doe? Weg met al die borden, die leiden alleen maar af van het verkeer. En wat te denken van haaientanden midden op de weg? En een straat die geheel fietsvoorrangsweg is, maar precies op de helft een uitzondering maakt. Zelf moest ik daar onlangs stevig in de handremmen voor een lijnbus, die ook over de fietsstraat tuft.

Ik begrijp de aandacht voor fietsers, maar vermoed dat hier het opmaken van dat miljoenenpotje een even grote rol speelt. Nou, daar had ik wel andere doelen voor geweten!

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

reageer als eerste
Meer berichten