Logo thuisintwente.nl


Wendy Eerland trok zich een winter lang terug in de kinderspeelkamer om haar debuutthriller  Ontploffingsgevaar te schrijven. (Foto: Leon Holweg)
Wendy Eerland trok zich een winter lang terug in de kinderspeelkamer om haar debuutthriller Ontploffingsgevaar te schrijven. (Foto: Leon Holweg)

Wendy Eerland maakt schrijversdebuut met psychothriller

Wendy Eerland mag zich sinds 2010 inwoner van Oldenzaal noemen. Vanuit heeft ze een eigen bedrijf, CosyFood. Ze werkt als dessertmaker voor onder meer de Oldenzaalse tapasrestaurants Tante Annies en Ome Hans. Dit is niet het enige wat ze vanuit huis doet. Met de afronding van een journalistieke opleiding heeft al genoeg schrijfbagage bij elkaar gesprokkeld en met haar creativiteit zit het ook wel snor. Een winter lang trok ze zich terug om haar debuutthriller Ontploffingsgevaar - Achter haar amandelvormige ogen gaat een duister karakter schuil te schrijven.

(door Leon Holweg)

Hoe zijn de eerste reacties op Ontploffingsgevaar?
“Positief. Het boek is nog maar net verkrijgbaar, maar ik heb al veel reacties ontvangen van mensen die ik persoonlijk ken. Ze vinden het een goed boek en lezen het vaak in een ruk uit. Mijn buurman was de eerste die het boek kocht. Ik had niet het idee dat hij per sé tot de doelgroep behoorde, maar de volgende dag kreeg ik een appje: Buurvrouw Wendy, wil je dat nooit meer doen. In het volgende appje legde hij uit dat hij het boek zo spannend vond dat hij het niet meer weg kon leggen. Dat is natuurlijk super: als iemand waarvan je niet verwacht dat hij tot je doelgroep behoort, zo enthousiast reageert. Verbolgen reacties van mensen die ontstemd zijn over hoe het verhaal zich ontvouwt, krijg ik trouwens meer.”

Hoe kreeg je de inspiratie voor het schrijven dit boek?
“Ik liep al al langer rond met ideeën in mijn hoofd totdat ik ze deze op een gegeven moment vastlegde op een prikbord bij mij thuis. Plotpunten en namen van personages en hun eigenschappen. Ik heb de speelkamer van mijn kinderen omgebouwd tot kantoor. Hier trok ik me een winter lang terug om te gaan schrijven. Toen ik eenmaal bezig ging, schreef het verhaal zichzelf eigenlijk. De twee hoofdpersonages Samantha en Boaz begonnen zo te leven in mijn hoofd dat ik dit verhaal niet niet kon schrijven. Ik dwong mezelf om minimaal een uur per dag bezig te gaan. Soms langer. Schrijven vergt veel energie, omdat je zo in iemand anders zijn hoofd zit. Je bent zelf even iemand anders, waardoor je continu moet schakelen. Veel langer dan anderhalf uur hou je dat niet vol. Tussen het bakken van taarten en zorgen voor de kinderen door, wist ik altijd wel tijd te vinden.”

‘Alle tools zijn al eerder gebruikt, maar je moet net díe combinatie zien te vinden die nog niet eerder gelegd is'

Heb je voor dit verhaal geput uit je eigen leven?
“Zeker. Een hotel in de Poolse plaats Lublin speelt een aanzienlijke rol in het verhaal en dient voor een van de personages als toevluchtsoord. Ik ben zelf ooit in Lublin geweest en was direct onder de indruk van de schoonheid en historie van deze plaats. Lublin kan dus perfect dienen als plek om even van de aardbodem te verdwijnen en een low profile te behoudenIk denk bij bepaalde plaatsen waar ik kom wel vaker: dit is een mooie locatie om iets te laten gebeuren. Bijvoorbeeld een vervallen en excentriek gelegen huis. Dit heb ik niet alleen in het buitenland, maar ook hier in de Twentse omgeving. Als ik iets interessant tegenkom, wordt er in mijn hoofd een creatief proces in gang gezet. Ik verzin er van alles omheen en denk dan een heel verhaal uit. Ik denk weleens dat alle mooie muziek en alle mooie verhalen al geschreven zijn. Maar dat is niet zo. Alle tools zijn al eerder gebruikt, maar je moet net díe combinatie zien te vinden die nog niet eerder gelegd is.”

Kun je Ontploffingsgevaar in een paar woorden omschrijven?
“Oei lastig. Ik zou zeggen spannend en meeslepend. De hoofdpersoon - Samantha- vertoont een extreme obsessie: pathologische jaloezie jegens haar oude geliefde Boaz. Een zieke geest die geen remmen kent. Tot het vergiftigen van mensen met koelvloeistof aan toe. Niemand kan haar stoppen. In de titel van het boek schijnt deze kronkel in Samantha’s hoofd al lichtelijk door: Ontploffingsgevaar - Achter haar amandelvormige ogen gaat een duister karakter schuil. Ik heb me hevig laten inspireren door misdaadseries en Zweedse detectives. Het moge duidelijk zijn dat Ontploffingsgevaar ook enige mate van misdaad bevat. Het is een psychologische thriller.”

Je zette aanvankelijk hoog in en klopte aan bij een grote landelijke uitgever. Je kreeg hier nul op het rekest. Verwachtte je dit al?
“Ze zeiden het bij Ambo Anthos niet met zoveel woorden, maar het kwam er wel op neer dat ze niet met me in zee wilden gaan omdat ik nog geen gevestigde naam ben als auteur. Ontploffingsgevaar is immers mijn eerste boek. Het was niet verwonderlijk en ook geen ramp. Ik denk dat je er bijna niet tussenkomt bij de grote uitgeverijen als je nog niet eerder een boek hebt geschreven. Die kans is echt minimaal.”

Uiteindelijk bood de online uitgever Boekscout uitkomst. 
“Inderdaad. Ik kwam terecht bij Boekscout nadat ik hierover werd getipt door een regionale uitgever die al een tijdje geen boeken meer uitgaf. Ik ken de regionale uitgever niet persoonlijk. Ik had zijn telefoonnummer van een kennis gekregen, maar het duurde bijna een jaar voor ik de moed had om hem te bellen. Hij heeft het manuscript in ieder geval gedeeltelijk gelezen en dacht dat het wel potentie had. Toen heeft hij me doorverwezen naar Boekscout. Ik stuurde het manuscript daarheen en na twee maanden kreeg ik een enthousiast telefoontje.”

Wat volgde was een auteursbijeenkomst in Soest. Hoe ging dat?
“We kregen allereerst een korte rondleiding door de uitgeverij. Meerdere auteurs, die verbonden zijn aan Boekscout, waren hierbij aanwezig. Hierna legden ze het hele proces uit van de totstandkoming van een boek: van manuscript tot het ontwerpen van de kaft. Ze legden me verschillende kaftontwerpen van Ontploffingsgevaar voor. Ik was het meest tevreden over welke het uiteindelijk geworden is. Daarvan dacht ik direct: ja dat is Samantha.” Aan het einde gaf iedereen persoonlijk commentaar op het manuscript, ook de aanwezige schrijvers. Gelukkig was het heel positief. Ze hadden van het begin tot eind op het puntje van hun stoel gezeten. Er waren nog een paar kleinigheidjes die aangepast moesten worden, maar ik ging diezelfde middag met een contract naar huis. Dat had ik niet verwacht.”

Volgen er nog meer boeken?
“Ik heb al wel ideeën al zijn ze nog niet concreet. Ontploffingsgevaar is een afgerond verhaal. Dit laat ik dan ook voor wat het is. Ik ben echter zeker nog van plan om meer boeken te gaan schrijven.”

Sinds 2010 woon je in Oldenzaal, maar je komt oorspronkelijk uit Lekkerkerk en bent geboren in Gouda. Weten ze in deze contreien van jouw vorderingen als schrijver?
“Ik ga de lokale media van de Krimpenerwaard nog benaderen. Er is op 15 mei een persbericht uitgegaan naar diverse media daar, maar daar stond niet duidelijk in dat een deel van het boek zich in die omgeving afspeelt. Ik denk dat ze wel openstaan voor iemand die uit die buurt komt en haar geluk beproeft als schrijver. Lekkerkerk is trouwens een plaatsje in de buurt van Rotterdam en Gouda. Verder is er in tijden van corona niet veel mogelijk op het gebied van boekpromotie. Denk aan signeersessies of lezingen.”

Waar speelt het boek zich af?
“Het speelt zich ergens af tussen Rotterdam en Gouda. Lekkerkerk wordt in het boek niet bij naam genoemd, Gouda wel. Als lezers uit die buurt plaatsen denken te herkennen, kan dat zomaar kloppen.”

Lees je zelf veel?
“Ik heb de eigenschap dat als ik eenmaal aan een boek begin, ik niet kan stoppen met lezen. ik moét weten hoe het afloopt. Af en toe maak ik met mijn leesgedrag uitstapjes naar een genre dat me natuurlijkerwijs niet zozeer aanspreekt. Zo las ik een keer een non-fictief boek over de Tweede Wereldoorlog. Dat wist me emotioneel zo te raken. Het gevoel in boeken vind ik ontzettend belangrijk. Dan is het naar mijn idee een goed boek, ook al zou het niet mijn eerste keuze zijn.”

Hoe kun je een exemplaar van Ontploffingsgevaar verkrijgen?
Bij dit boek is er sprake van Printing on Demand. Je bestelt het boek allereerst online via de site van Boekscout. Vervolgens gaat er een printopdracht uit gaat naar de drukkerij. Dit is om te voorkomen dat zich een hele stapel boeken ophoopt waar vervolgens niets meer mee gebeurt. Kostenbesparing dus. Daarnaast is het ook beter voor het milieu.” Het boek is overigens ook door boekhandels te bestellen, want het heeft een ISBN nummer.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden