Logo thuisintwente.nl


Foto:
Alice Plekkenpol

Mobiel

Mobiele telefoons zijn een zegen én een plaag. Steeds vaker erger ik mij aan het onbeschofte gedrag dat het mobieltje opwekt. Zo blijkt uit onderzoek dat een groot deel van de supermarktcaissières niet eens meer gegroet wordt door de klant, omdat die liever naar zijn schermpje kijkt dan naar een levend persoon.

En als het nu om iets heel belangrijks gaat. Maar nee, het zijn vooral onbenullige berichten en gesprekken die alle aandacht vragen. Zoals in de winkel de koelkastvoorraad doornemen (wat is er mis met het maken van een boodschappenlijstje?), of op straat afspreken wie de kinderen naar sport brengt (daar zijn agenda's voor).

Het lijkt wel of we allemaal aan zo'n ding vastgekleefd zitten. In restaurants zie ik eters meer communiceren met hun mobiel dan met elkaar. En wat te denken van het theater, waar ik de afgelopen maand vier keer was. Daar ga je toch heen om te genieten van toneel, cabaret of muziek. De tijd dat publiek voor aanvang van de voorstelling een programmaboekje doorkeek, ligt ver achter ons. Nu lichten overal de mobieltjes op voor voetbaluitslagen, het laatste nieuws of Facebook, alles behalve waar ze die avond voor kozen. Als de theatermedewerkster vraagt "Vergeet u niet na de voorstelling uw mobiel weer aan te zetten?" dringt dat tot nog geen tien procent van de zaal door.

In Almelo leverde dat tijdens een nieuwjaarsconcert trouwens wel een vermakelijke scène op. Voor mij probeerde een oudere dame een filmpje te maken van een sopraan die de longen uit haar lijf gilde. Eerst scrolde ze door heel wat albums, daarna probeerde ze vergeefs diverse functies en uiteindelijk kwam ze zelf in beeld met een timer. Na 10 seconden verscheen een hevig verschrikte selfie op haar schermpje, waarna ze het opgaf en de telefoon uitzette.

Het kan veel erger. Ik heb al eens tijdens een bloedserieus toneelstuk een telefoon in de zaal horen afgaan. En als zo'n voorstelling bezoekers niet boeit gaan ze schaamteloos internetten. Ook erg: door muziek heen praten. In Hengelo zaten deze maand tijdens een popconcert in het midden van de derde rij vier kennissen, die zo nodig moesten bijbeppen. Doe dat in een kroeg of op een festival, maar niet in een theaterzaal. Irritant voor al die mensen die wel muziek willen luisteren, en onbeschoft naar de band toe die het meekreeg.

Sommige artiesten pikken het gelukkig niet meer. Al een paar keer zag ik een zanger of cabaretier van het podium springen, een mobiel afpakken en daar heel foute dingen mee doen. Zoals in de pauze zijn piemel fotograferen en die op de facebookpagina van een 'keurige dame' zetten. Driewerf bravo!

Alice Plekkenpol is journalist en woont in Twente

Meer berichten