Logo thuisintwente.nl


Foto:

Column Rick Escher: Moeilijk

Een nieuwe Tool! Eindelijk! Al mijn vrienden met goede smaak juichten zich virtueel schor. Wat hebben ze er lang op moeten wachten, op nieuw werk van de Amerikaanse band. Het laatste album heette schijnbaar niet voor niets 10000 Days. Nou heeft het niet letterlijk tienduizend dagen gekost eer er nieuw materiaal verschijnt maar dertien jaar is wel bijna de helft van die tijd. En dertien jaar is lang.

Toen de eerste Tool verscheen in 1993 speelden ze in een klein tentje in Hengelo aan de Wemenstraat. De 'oude' Metropool. Op 11 september 1993. Er waren 360 bezoekers en daarmee was het concert uitverkocht. Voor 12 gulden 50 kon je er naartoe, kocht je een kaartje bij Popeye dan kostte het een tientje. Bijna niet meer voor te stellen, maar elke megaband moet mini beginnen natuurlijk. Tool dus ook. De status van de band heeft inmiddels mythische proporties aangenomen. Dat heeft vast te maken met het feit dat Tool goede platen maakt. De pers loopt weg met het werk van de band, de fans zijn laaiend, Tool heeft een uitstekende live reputatie. Ik hoop voor al die fans die zo lang hebben moeten wachten dat het een fantastisch album wordt. Mij maakt het niet zoveel uit want ik heb helemaal niks met Tool.

Dat is eruit. Ik vind het nogal moeilijke muziek allemaal. Wat ik ook moeilijk vind? Pink Floyd. Ik ken hele volksstammen, jong en oud, die elk album van de Britten de hemel in prijzen. En ook de soloalbums van de afzonderlijke leden zijn zonder uitzondering meesterwerken. Ik geloof het ook. Die volksstammen waar ik het over heb zijn doorgaans mensen die echt wel een beetje verstand van muziek en goede smaak hebben. Dus goed zal het zijn, maar ik vind het dodelijk saai en langdradig. Ik heb het echt geprobeerd. The Wall, Wish You Were Here, Dark Side Of The Moon... Ik heb ze geluisterd, meer dan eens. Ik hoor dan ook wel dat Pink Floyd knappe dingen heeft gemaakt. Comfortably Numb is een mooi liedje, en See Emily Play en Arnold Layne ook. Maar die laatste twee duren dan ook niet zo lang.

Maar progressieve en symfonische rock of metal zijn niet mijn ding. Ik kan een solo best op waarde schatten maar als er geen solo van 3 minuten in een liedje zit ben ik blijer. Sterker nog: Een liedje moet eigenlijk niet langer dan een minuut of drie in totaal duren. Geen wet van Meden en Perzen maar voor mij werkt het prima.

Toch ga ik het weer proberen, zo'n moeilijke band. Motorpsycho in oktober. Die Noren staan ook niet bekend om hun hapklare brokken. Combineren met gemak psychedelische heavy rock met jazz passages, metal met pop, indie met progrock en als het even kan proppen ze al die genres en invloeden bij voorkeur ook nog het liefst in 1 epische compositie. Die composities klokken doorgaans ver over de drie minuten.

Motorpsycho stond in september 1993 ook in de 'oude' Metropool, een week na Tool. Misschien valt het kwartje voor Tool ook ooit alsnog. Mochten ze dan, als Pasen en Pinksteren dan eindelijk op één dag valt, terugkomen in Metropool dan ga ik gewoon. Doe ik niet moeilijk over.

Rick Escher is marketeer bij Metropool

Meer berichten