Logo thuisintwente.nl


Foto:

Pronken met de mooiste kleding in het Rijksmuseum Twenthe

door Karin Jongenelen - Enschede - De mooiste familiegeschiedenissen in olieverf uit de zeventiende en achttiende eeuw zijn in het Rijksmuseum Twenthe in Enschede te zien in Lief & Leed.

Al deze portretten waren natuurlijk bedoeld om muren te sieren en om familieleden te herinneren en te eren. De vaak grote en imposante portretten hingen aan de muur van de salon, de eetkamer, slaapkamer en natuurlijk in de hal. Ze waren niet alleen een persoonlijke herinnering maar zeker ook een statussymbool. Iedereen op het portret werd afgebeeld in de mooiste jurk of kostuum, gesierd met fraaie juwelen, kostbaar kant en andere zaken die aangaven hoe belangrijk men wel niet was. Ook hierbij is niet alles goud wat er blinkt.

Schilders hebben wel kleding en juwelen mooier afgebeeld dan in werkelijkheid. Maar een vorstelijk portret als dat van het gezin van Albertina Agnes, prinses van Oranje Nassau, berust waarschijnlijk wel op de werkelijkheid qua kleding. Kijk eens naar de 12-jarige Amalia, zij is echt een plaatje.

Amalia gaat gekleed in een blauwe rok van glanzend satijn met daaroverheen een jurk van diep bruin met goud- en zilverdraad geweven strepen. Het kant aan haar japon is zelfs gemaakt met gouddraad. De sjaal over haar schouder gedrapeerd is ook al geweven van gouden materiaal. De rijkdom straalt overal vanaf. In de zeventiende en achttiende eeuw werden al dit soort stoffen gemaakt van natuurlijke materialen als het zachtste linnen, wol, zijde en fluweel. Het kant werd geklost van het fijnste linnendraad en bij Amalia dus zelfs met echt gouddraad. Dat moet een kapitaal hebben gekost. Deze japon werd natuurlijk alleen uit de kast gehaald bij hele bijzondere gelegenheden. Maar zo'n meisje van 12 zit nog in de groei en ze had alleen maar een broertje. Wie zou het 'afdankertje' hebben gehad?

Alle rijke vrouwen én mannen hadden kragen en manchetten van kant. Soms verschillende lagen over elkaar heen, rijk uitlopend. Meestal is het naaldkant, gemaakt op kussen met vele naaldjes en klosjes, met prachtige patronen. Het maken van een kraag of manchet was heel erg tijdrovend. Kragen waren vaak los bevestigd aan de jurken en jassen. De kleding zelf werd eigenlijk nooit gewassen maar het kanten kraagje kon nog wel eens een sopje krijgen en wederom gesteven worden.

In de tentoonstelling kom je de mooiste voorbeelden van kant tegen. Juist in deze details komen de schilderijen tot leven. Elke keer als ik door de zalen loop zie ik weer nieuwe dingen.

Zo mooi!

Meer berichten