Logo thuisintwente.nl


Govert van Slinelandt met vrouw en kind op een schilderij van Jan Mijtens uit 1657. Foto: Rijksmuseum (bruikleen Dordrechts Museum)
Govert van Slinelandt met vrouw en kind op een schilderij van Jan Mijtens uit 1657. Foto: Rijksmuseum (bruikleen Dordrechts Museum) (Foto: )

Rijksmuseum over Jan Mijtens: 'Droeve blik met een goede reden'

door Rijksmuseum Twenthe - ENSCHEDE - In 1657 schilderde Jan Mijtens een familieportret van een jonge familie. Een rijke familie natuurlijk, want alleen de allerrijksten konden zich zo'n portret permitteren. De man in dit schilderij had dan ook al een hele staat van dienst.

Govert van Slingelandt, in 1623 geboren als heer in Dubbeldam, was advocaat voor het Hof van Holland en pensionaris van Dordrecht geweest. Naast nog wat functies was hij anno 1657 secretaris van de Raad van State.

In 1654 was hij getrouwd met de mooie Christina van Beveren, de vrouw in de witte japon. Zij kregen twee kinderen. Zoontje Barthout, nog geen drie jaar, staat voor zijn vader met het lichaam gekeerd naar zijn moeder. Liefdevol legt moeder haar hand in die van haar echtgenoot. Het jongste kind, een meisje (ook Christina geheten) wordt door haar moeder op schoot gehouden. Het lijkt een innig verbonden levendig gezinnetje.

Lijkt, want helaas gaat er een droevig verhaal schuil achter dit prachtige portret. Als Jan Mijtens opdracht krijgt om deze familie te vereeuwigen, is moeder Christina van Beveren al een jaar overleden. Zoals zoveel vrouwen in de Gouden Eeuw sterft ze in het kraambed. Ze werd slechts 25 jaar oud. Hun dochtertje overleefde moeder slechts een paar weken.

Govert van Slingelandt bleef dus alleen achter met zijn kleine zoon Barthout en besloot ter nagedachtenis een portret te laten schilderen. Dat hij met zo'n droeve blik staat afgebeeld heeft dus een goede reden.

Als je goed kijkt, is Christina ook wel heel bleekjes afgebeeld in haar witte japon. De kleine baby speelt op haar schoot met een bellenblaaspijpje, een symbool dat verwijst naar de vergankelijkheid van het leven. Ook is de baby - slechts gehuld in een dunne roze doek - is een beetje kil gekleed voor een buitentafereel. Allemaal signalen die verwijzen naar de vroege dood van moeder en kind.

Het schilderij is wellicht ook bedoeld voor de kleine Barthout. Met zijn drie jaar zal hij later geen herinneringen hebben aan zijn overleden moeder en zusje. Het prachtige portret zal hij zijn hele leven gekoesterd hebben.

Kom de familie Van Slingelandt ook bekijken vanaf 8 september. De expo is behalve maandagen alle dagen geopend. Naast dit romantische en treurige portret zijn er nog meer dan 45 schilderijen vol familieverhalen uit de zeventiende en achttiende eeuw. Verhalen van toen, maar eigenlijk verhalen van altijd over liefde, ruzie, verdriet en geluk.

Reageer als eerste
Meer berichten