Logo thuisintwente.nl


Adje Vandenberg is met zijn Moonkings weer helemaal terug. In Atak trapt de band zaterdag de toernee af. Foto: Stefan Schipper
Adje Vandenberg is met zijn Moonkings weer helemaal terug. In Atak trapt de band zaterdag de toernee af. Foto: Stefan Schipper

Adje Vandenberg: Met dit album terug naar mijn roots

Enschede - Hij zwierf de hele wereld over, maar kwam telkens weer terug in zijn oude vertrouwde Enschede. Adje Vandenberg verricht zaterdag 11 november in thuishaven Poppodium Atak de muzikale aftrap voor de nieuwe tour. Aanleiding: het nieuwe album van zijn band Moonkings. Simpelweg MKII gedoopt.

Typisch Ad Vandenberg. Toen hij vier jaar geleden terugkeerde aan het rockfront was het met zijn internationale contacten voor hem eenvoudig geweest een stel geroutineerde rockmuzikanten aan te trekken. Fronsende wenkbrauwen omdat hij in zee ging met enkele onbekende namen. Als frontman trok hij zanger Jan Hoving aan en - helemaal opzienbarend - een ritmesectie die bestond uit de 'broekies' Mart Nijen Es op drums en Sem Christoffel op bas. Twintigers nog. Maar Vandenberg heeft er geen seconde spijt van gehad.

Het bleek juist een tactische meesterzet. "Ik durf zelfs te zeggen dat het de beste ritmesectie is met wie ik ooit speelde. Let wel, ik heb het niet over individuele capaciteiten van muzikanten hè, maar puur als ritmetandem. Mart en Sem spelen al sinds hun veertiende samen en voelen elkaar feilloos aan."

Vandenberg zegt daarmee destijds heel duidelijk een statement te willen maken. "De mensen verwachtten van me een plaat boordevol gitaarwerk à la Whitesnake, maar dat deed ik bewust niet. Ik wilde terug naar mijn roots. Het organischer laten klinken. De zestiger, zeventiger jaren."
Met MKII is het volgens Vandenberg gelukt een brug te slaan tussen verleden en heden. "Ook omdat Mart en Sem me hebben geleerd te luisteren naar hedendaagse bands. Zodoende heeft MKII de roots uit de zeventiger jaren, maar met een hedendaags geluid: het beste uit twee werelden."

Vandenberg is blij met zijn terugkeer aan het front. En verbaasde zich erover dat de internationale rockwereld hem nog lang niet is vergeten. "Een eerste optreden in Japan was voor 50.000 toeschouwers. Het was emotioneel daar weer te zijn. Voor zowel mezelf als het publiek. Naderhand stond ik te praten met fans die huilden van ontroering. Heel erg bijzonder."
The Moonkings zijn volgens hem de afgelopen vier jaar enorm gegroeid. "Voor ons eerste album kenden we elkaar amper, hadden nauwelijks samen gerepeteerd. Intussen hebben we toch heel wat getourd." Op MKII is dat terug te horen. "Met name in de zestiger jaren werd er op studioalbums nog weleens gejamd. Dat hoor je eigenlijk niet meer. Qua solo's vind ik dat je je verhaaltje in maximaal twintig seconden moet kunnen vertellen. Deze keer wilde ik die zelf opgelegde regel eens doorbreken. Zodoende hoor je op sommige nummers Sem en Mart enorm tekeer gaan en zelf leef ik mij op een van de nummers ook helemaal uit. Zoiets had ik in mijn hele loopbaan nog niet eerder gedaan."
Voorwaarde is volgens Vandenberg dat de band voldoende muzikale bagage in huis heeft. "Maar met een band als dit kan het. Omdat die andere jongens zó goed zijn, vraag ik ook zelf het uiterste van mezelf. Ik heb lange tijd niet zoveel gitaar geoefend als het afgelopen halfjaar. Ik moet de anderen wel een beetje bijhouden hè haha. Als muzikanten ontstaat er zo een chemie en stuw je elkaar naar een hoger niveau. En krijg je dus een plaat als deze."


Zie ook www.vandenbergsmoonkings.com

reageer als eerste
Meer berichten